TÜKENDİ
"Mutluluk, varacagimiz bir istasyon degil, bir yolculuk biçimidir" demis Montesquieu. Yaradilis itibariyle sevgilerin en kutsaliyla donatilan bir annenin sevgisi neyle ölçülebilir? Koruyucu ve himaye edici bir sevgiye sahip olan babanin himayesinde yasamak kadar güven verici bir yer var midir? Dert ortagi, sirdas, nesede ve kederde beraber aglayip, beraber gülen kardesligin yerini baska bir sevgi alabilir mi? Fakat bazen yine ayni bireyler sevgiyi hiç acimadan bencil duygularina alet ederek, bu kutsal kavrami nefrete, aciya dönüstürmektedirler. Iste bu noktada mutluluk varilacak bir istasyon degil, bir yolculuk biçimi olmaktadir…(Tanitim Bülteninden)