agaca asardim kendimijilet olurdu aidiyetkalbimden bugday akardi inanmazsinizbabami affedemedim hiçama anladimdokunamayacak kadar derinbir daha kendimi onaramayacak kadar çaresiz anlamak da çamur kokardiaglamadim hiçsalincakta kendini salliyordu bir kediindirip bedenimielbiseler dikerdim çocuklar gibi