Size biraz ilginç gelebilir ama ben, öncelikle kitaplarin kokusunu seviyorum. Bir sevgi projesi gibi algiliyorum onlari.Ön yüzüyle, arka yüzüyle ayri ayri söylesiyorum. Sayfa düzenlerine, desenlerine, harf karekterlerine karistigim oluyor.Kimilerinin ölü oldugunu bildigim halde, “Nabizlari atiyor mu?” kuskusuyla satir aralarina kulagimi dayiyorum. En büyük çabam, yapitin atardamarini ele geçirip oradan duyarlik merkezine dogru yürümek! Illetiyle estetigin bulustugu noktada farkliligin çingisini ele geçirmek!Özellikle siir kitaplarina karsi özel bir sevgi besliyorum. Evet, siir deyince akan sular duruyor! Ünlü ünsüz çagdaslarima iliskin sepetimi dolduran yirmi bes kitaplik deneme de siir sevgimin bir göstergesi sayilabilir. Serde sairlik olunca siir kitaplarindan ayri durmak olasimi?Ahmet GÜNBAS