TÜKENDİ
Bes siniflik tek dersligi var okulumun. Ögretmen, müdür, hizmetli tek kisi benim. Lojman da derslik de tam bir virane. Ilk gün on kisiyle basladik. Çocuklarda okul önlügü yok. Kime ne giydirmislerse göndermisler. “Içeri, disari, teneffüs” sözcükleri disinda Türkçe bilen de yok. Onlar benim dilimden anlamiyor, ben onlarin dilinden anlamiyorum. Köyü, köy gerçegini istedigin kadar bil, iletisim isartlerle olunca yol almak mümkün mü, aksami zor ettim…
Gülgün’le sadece bir kere göz göze geldik. Yaninda Güldüren vardi. Insana yasami boyunca bir film karesinin anlik görüntüsü, beynine çakilircasina animsatilan bir bakisti o. Beynimden yüregimden kopan her seyi, söylenemeyen, hep saklanan, yokmus gibi davranilan “öyle olmasi gerekiyordu anla beni” dedirten her seyi hem de avazim çiktigi kadar bagirarak anlatmak vardi. Yapamadim. Sadece ezik bir suçlu gibi uzaklastim yanlarindan.
Gülgün’le sadece bir kere göz göze geldik. Yaninda Güldüren vardi. Insana yasami boyunca bir film karesinin anlik görüntüsü, beynine çakilircasina animsatilan bir bakisti o. Beynimden yüregimden kopan her seyi, söylenemeyen, hep saklanan, yokmus gibi davranilan “öyle olmasi gerekiyordu anla beni” dedirten her seyi hem de avazim çiktigi kadar bagirarak anlatmak vardi. Yapamadim. Sadece ezik bir suçlu gibi uzaklastim yanlarindan.