Bu sözü hepiniz bilirsiniz degil mi: “Bazen sevgi yetmiyor!“.. Sevilenden esirgenmeyen çabalara, iyi niyetlere ragmen hayal kirikligi sonucunda söylenen bir sözdür, “Sevgi yetmiyor“.. Ister istemez insanin akli “sevgi“nin neden yetmedigi; birbirlerini sevdikleri, onca seyi paylastiklari halde insanlarin neden ayrildiklari, neden birbirlerine küstükleri sorusuna takiliyor. Eger sevgi varsa, yetmeli, diye düsünüyor insan! Acaba sevgimize ragmen sevdigimiz ya da sevdiklerimizle iletisimimizde yolunda gitmeyen bir seyler olabilir mi? Kirginliklarin, ayriliklarin sorumlusu “kisiler arasi iletisimsizlik“mi yoksa? Bize anlatilanlari iyi bir dinleyici olarak dinliyor ve sira bize geldiginde kendimizi dogru ifade edebiliyor muyuz? Bunlar olmadiginda sevginin çaresiz kalmasi kaçinilmaz degil mi? (Arka Kapak)