Bana deniz kiyisinda, üzerine yosun kokusu sinmis bir sehir gösterin, bir kasaba, ya da bir köy… Sokaga tasmis duvarlari çiplak; tuglalari, briketleri ustaca örülmemis olsun isterse. Ates kirmiziliginda sardunya pencereli küçük evleri olsun, yüzünü günese dönmüs çiçekler gibi, basi göge ermis bir dagin yamaçlarindan seyretsinler o mavi sofranin devinimini...Ince Kapak: