TÜKENDİ
Bu dünyadan bize ne kaldi ki annemartik anlatmaya baslar miyiz köpüren nehirlerimizdensanki bize ne düsecek bu ömrümüzü habire öperkenhabire üsürken kendi yüzümüzden bize ne düsecekyalnizca ürkeriz uzun bir gecede, titreriz yalnizcasaymaya baslariz kendimizden uzaklasincaSimdi var ya annem, simdi var ya!çekip gögsüne dayadigin bu oglun daemzirmen için seni bekler bir dahasen durma sakinbeni yeniden baslayacak bu yagmura sen uyandirbeni namaza sen kaldir annembeni namaza sen kaldirbir kez kavustursan ellerini alnimayagmurun altinda konusmaya baslayacagim yenidenancak ben kosarken annem, ben kosarken atlarlaellerimde kaldi gögüslerine aldandigim dünya