Şato

Tepedeki Sato’nun kontu tarafindan çagirtilan genç bir kadastrocu, gecenin bir vakti karlarla kapli, isimsiz bir köye varir. Gizemli Sato’nun sakinleri ayni zamanda köyü yöneten kuralci memurlardan olusmaktadir. Kadastrocu K.’nin tek istedigi isini yapabilmektedir ama daha ne oldugunu anlayamadan, kendini anlamsiz bir bürokrasinin, çikissiz bir labirentin içinde buluverir. Sato’da Kafkaesk kâbusun konusu “ulasamama hali”dir. K. sürekli Sato’ya gitmeye çalisir ve her defasinda, ya köylülerle ya da memurlarla karsi karsiya gelir. Varolmanin ve her türlü otoritenin dayanilmaz agirligini hayati boyunca içinde bir pranga gibi tasimis olan Kafka, otoriteyle bireyler arasindaki güç çatismasini Sato’da bir kez daha gözler önüne serer ve “ölümsüz eser” tanimini sonuna kadar hak eder.