Şal

Avci çok yakindan vurdugu bir hayvani, can çekisirken birakip gidiyordu o sabah ormanda...
Çocuklar geçiyordu agaçlarin arasindan. Bir harf siliyor, bir agaç dikiyordu birisi hayatina... Kaç kere çaliyordu kasetten ayni sarki bilmiyordu. Yaprak saklaniyordu çiplak agacin dalinda. Rüzgar, kar, soguk yagmur dememisti bekliyordu. Atti kendini yere, bekleyemedi o büyük firtinayi... Düsen yapraklarda güzeldir, en az kalanlar kadar! Toprak, ot, su... Düstügü yerde de güzeldir ilkbaharda yapraklar...

- Ç. Ç.