en çok kiziyorum en çok bana hayatin bileyi tasinda biten biçak gibi kaliyoruz kavi islanmis kibritiz ates veda ediyor kalbimize kör bir dügümü kiliçla kesmis diyorlar iskender oysa bir dügüm bile degiliz ne de kiliç yazik ki içi agriyan bir kabuktur bizden geriye kalan (Arka Kapak)