Şahdiz Aşkın Hünkarı Hacı Bektaş Veli

Askti aranilan. Askti içimizi dumansiz yakan.
Askti sulari terleten, atesi üsüten.
Dört Kapi’yi, Kirk Makam’i aritandi ask.
Askti Kirklar Cemi’ne giderken gönülleri Kerbela kilan.
Horasan’dan Anadolu’ya sevgi iklimini estirendi ask.
Askti yüregimizi dostun ayak degdirdigi yere post diye serdigimiz.
Turnalarin çorak topraklara “Ya Hakk” diye süzülüsüydü ask.
Askti “Hünkâr’im senin bir tatli tebessümün için bin can veririm” dedirten. Sinemizi daglayandi ask. Ask iman dayanagimizdir. Ask aglatandir. Ask aglar miydi pekâlâ? Söz Haci Bektas Veli’de piserse ask da aglardi. Askin Hünkâri kitabini okudugunuzda askin aglayisina gönül gözyaslarinizla eslik ederken akan her damlanin sessiz harflerle söyle seslendigini isiteceksiniz:
Ey ASK, sana da ASK OLA!