TÜKENDİ
Yutkundu, “Bize bir seçenek sunmadilar,” dedi içinden, “Neysek o olduk ve oldugumuz kisi gibi davrandigimiz için de dislandik, asagilandik ve hatta yargilandik. Kalabalik ve güçlüydü karsimizdaki ordu. Sesimiz yetmedi onlara anlatmaya. Kanunlar degisebilir diyemedik. Nefes alan bir canlinin bir digerinden farki olmamali diyemedik,çünkü hiçbirimiz sistemi karsisina alacak kadar güçlü çikmamisti; oysa güçlü olamamak bizim seçimimiz degildi ama gaddar olmayi kesinlikle onlar seçmisti.Adaletsizlik tam karsimiza dikilmis,kocamis, sinsi bir ihtiyar gibi gülümsüyor,müsfik görünerek de aldatmayi basariyordu birçogumuzu.Ama ben oradaydim, görüyordum sahteydi!Sistemin maskesini indirecek olsaniz katiksiz kötülük akardi nursuz suratindan.Heyhat, benim gibi görmesini ummustum bütün bir toplumun,sonunda ise koca bir pismanlik kaldi avuçlarimda! Umutsuzluga kapilmistim.Suyun üzerine çikmaya çalismistim fakat diplerin karanligina gömülmüs boguluyordum. Yedi milyar kirk alti milyon kisi, birlikte gömülmüs bir basimiza boguluyorduk.Medeniyetin altin çagi dedikleri bir yüzyildi yasadigimiz,insanlik kavraminin tamamiyla unutuldugu bir yüzyil,çürüyorduk.