Ramazan Özer’in satirlarini okudukça, Anadolu cografyasinin vakur, sakin bir sesini duydum. Anadolu’nun farkli yerlerinde içimizden birilerinin yalin bir anlatimla ebedîlestirilerek kaleme alinisini gördüm. Kendisini kutluyorum. Yoksulluga Tövbe’deki “Dayi” hepimizin hayatinda olan veya olmasini hayal ettigimiz bir kisilik... Kitaptaki Rifki, Salih, Aydin, Sahin, Muharrem, Hasan Hüseyin ve digerleri aslinda bizleriz… Yanimizdaki, karsimizdaki, ayni mahallede, ayni apartmanda veya ayni yurtta, ayni evde yasadiklarimiz…“Ve toprakta degerli sevdiklerimiz” diyen satirlar, aslinda bu kitabin özeti ve söylemek istedigi olsa gerek. Ne mutlu topraga giderken geride dogru ve güzel izler birakabilenlere…Sevgili okul arkadasim, köylüm ve dostum Ramazan Özer, bu çalisma ile dogru ve güzel iz birakanlardan olmayi bir kez daha basarmistir. Edebiyat ve düsünce dünyamiza katki saglayacak yeni çalismalarini bekliyoruz… Doç. Dr. Turgut Tok