Ruh

Rus yazar Tolstoy’un Ruh adli eseri Harbiye Nezaret Dairesi Tercüme Subesi Rusça Mütercimi Binbasi Ali Fuad tarafindan, 1335 (1919) yilinda Rusçadan Osmanli Türkçesine çevrilmistir. Yasemin Yildirim’in Osmanli Türkçesinden Latin harflerine aktardigi ve Cagaloglu Yayinevi’nden çikan bu eser, insani insan yapan seyin aslinda ruh oldugu, ruh insandan çikinca insanin bir hiçe dönüsecegini söyleyen Tolstoy’un ruh’un yani sira nefis ve vicdan hakkindaki düsüncelerini de içermektedir.

Istanbul Cihan Matbaasi tarafindan 1340 (1924) de basilan bu eserin Süleymaniye Yazma Eserler Kütüphanesi’nden alinan Osmanli Türkçesi ile yazilmis metinleri de tipkibasim seklinde meraklilari için kitabin sonuna dâhil edilmistir. Bu metinler Osmanli Türkçesinden aktarilirken asillarina sadik kalinmis ancak anlasilirligin artmasi için metnin içinde geçen Arapça, Farsça kelimelerin günümüz Türkçesi karsiliklari sayfa alt kisimlarinda verilmistir.





Nasil ki atessiz mum yakmak mümkün degilse, ayni veçhile insan dahi ma’neviyatsiz yasayamaz. Ruh bütün insanlarda mevcuttur. Fakat her insan onu bilemez. Bunu bilen kimsenin cani mesrûr ve mesûd olup, bilmeyen kimsenin hayati ise gayri mesrûr ve gayri mesuttur. s. 11

Kendisini tanimayanin bütün dünyayi taniyip, anlayip, tasdik etmesi mümkün müdür. s. 10

Bütün dünya ve kâinât ölü olsaydi, insanda mevcut olan yegâne bir sey bütün dünyaya hayat verirdi. Iste o ruhtur. s. 12