"Rica etsem saçimi oksar misiniz?" bizi anlatiyor... Kalabaliklarin arasinda kaybolanlari, kendi degerlerine tutunarak yasamaya çalisanlari, sessizce direnenleri anlatiyor. Yürekleri büyük insanlari... Yedi günaha, iffetsizlige, tamaha, öfkeye, acimasizliga, kiskançliga, gurura, doymazliga her seye ragmen elveda diyecek gücü olanlari anlatiyor...Her "cambaz" dediginde babasi itiraz eder, "Cambaz degil, canbaz" diye düzeltirdi. "Caniyla oynayan manasinda... Ip canbazina ise rismanbaz denir."Ip, durmadan kayiyordu ayaklarinin altindan... Ilerlemek de zordu, dönmek de...Tam ortasindaydi halatin.Ilerlemekten, ipin sonuna ulasmaktan çoktan vazgeçmisti de... Keske orada kalabilseydi en azindan.Elindeki denge çubugu, degerleriydi bir bakima... Hayat ise ipin kendisiydi, sallanip duran.Kendisi gibi, tüm dikkatini ellerine tutusturulan "denge çubuguna" verenler ise düsmeye mahkûmdu...Ince Kapak: