TÜKENDİ
Sessizlik oldu. Renan donuk bakislariyla Canan’in uzun kirpiklerine, kara gözlerine, bir kizarip bir kirmizi kesilen yanaklarina bakti. Gözleri büyüdü ve parladi. Teni tuhafça ürperdi. Gövdesi kendiliginden Canan’in gövdesine yaklasiyor, kollari kendiliginden Canan’in uzun, bembeyaz boynuna dolaniyordu. Tam da bu sirada tatli bir duygu Renan’in bütün gövdesini sariyor, içini dolduruyor, kalbini kabartip bogazina kadar getiriyor, onu nefessiz birakiyordu. Bununla beraber Renan, bir anda Canan’in agzina yapisip bütün nefesini içine çekiyor, kalin dudaklarini bir süre agzinda bekletiyor, bu tatli duygunun bedenini terk etmesini ve Canan’in dudaklarini öperken agzinin içini ve girtlagini dolduran o mutluluk verici sekerimsi tadin bitmesini hiç mi hiç istemiyordu.