TÜKENDİ
Kendinden beklenen rolleri yerine getirebilmesi ve gelisimini saglikli bir sekilde sürdürebilmesi için, canlilar içersinde en fazla insanin terbiye edilmeye, yani egitime ihtiyaci vardir.Egitimin bir "süreç" olma özelligi dikkate alindiginda, insanin "besikten mezara kadar" egitim ihtiyaci içinde olacagi da muhakkaktir. Egitim, "bililm" olma yolunda aldigi mesafede; "ilmin kendini bilmek"le, yani ferdin kendi yeteneklerini, kapasitesini tanimakla daha da basariya ulasacagini isaret etmektedir. Bu durumda egitimin bir baska boyut, insanin psikolojik yönünü tanimaya ve kendine tanitmaya önem vermektedir. Bu "önem veris"de, ferdi farkliliklarin yanisira, "orijinaliteyi", eskimeyen "yeni"yi yakalatmadan ziyade, ancak "aktarmayi", "tekrari" sunma durumunda kalmaktadirlar. Bu durum ise bazi egitimcileri bir kisir döngü içersine sokmakta; "bizim oglan bina okur2 döner yine okur" nakaratinin anlami içersinde siliklestirilebilmektedir.