Pratikten Teoriye Milliyetçi Hareket

Türk modernlesmesi projesi çerçevesinde, gerek Osmanli gerekse Cumhuriyet dönemlerinde izlenilen politikalarda, örnek alinan modelin Fransiz Devrimi ve kazanimlari oldugu elbette bir gerçektir. Dolayisiyla Türk Milliyetçiligi’nin sekillenmesine katkida bulunan yadsinamaz unsurlardan Fransiz Devrimi, elbette yeri geldiginde animsatilacaktir. Fakat burada vurgulanmak istenen husus, çalismada, arastirma evreninin Türk Milliyetçiligi’nin modern veçhesiyle sinirlandirilmadigi, modern ve modern-öncesi gelismelerin zitliklar/süreklilikler açisindan karsilastirilmaya çalisilacagidir. Böylelikle çalismada sik sik devlet tarafindan uygulanan pragmatik politikalar, “yeni hatirlanan/hatirlatilan milliyetçilik“, devlet milliyetçiligi-Kemalist milliyetçilik, sivil milliyetçilik gibi kavramlar tartismaya açilacaktir. Eseri sürdürürken Ernest Gellner, Charles Larmore, Will Kymlicka, Ebenstein-Fogelman, Hobbsbawn, Edward Hallet Carr’in yanisira Serif Mardin, Ziya Gökalp, Taha Parla, Çaglar Keyder, Erol Güngör, Cahit Tanyol ve Prens Sabahattin gibi arastirmacilarin öngörülerinden de destek alindigi gözlemlenebilenecektir. (Arka Kapaktan)