Portakal Kahkahaları

Nesneler için
Hayati ilke,
Kuslara göç yolu
Portakal mevsimi yaklasirken
Parildar esyalarin ruhu


Agri
Hasretim doruklarda, tutkundum geçmisime
Ömrümden bir gün alirdim sabirsiz
Sevincimle giderdim
Kalbimin gümbürtüsü dalimi döverken
Dönüp dönüp duruyordum gecenin ortasinda
Yagmura karisirdim, yürüdügüm sokakta
Elimde mineli biçak
Sürmeli çukurunu yüregime kazirdim
Sancim baslar, ova üstüme gelirdi
Her seyini kaybetmis yari yoksun
Bende çiçek, bende çaglar kururdu
Sabah ates, aksam duman olmustum
Hatiralari öpüp sessiz koynuma koydum
Günes gitti, nefesimde kiragi
Toprak örtülü evlerde uyudum
Sevgili, alamadim sende kalan yanimi
Unutmadim, beni dikenli bir odada dogurdular
Çigligim dünyaya düstü
Duyun iste
Rüzgâr bile fisildiyor agrimi