TÜKENDİ
Sari saçlarini omzundan geriye dogru savurdu Iris, aksam günesinin yikadigi tepede. Soguk mezar tasina oturup, derenin küçük kipirtilarini seyretmeye basladi. "Nasil da benzesir yüregimin çirpintilarina," dedi sessizce. Taktigi o büyük günes gözlügü, içinden tasip çaglayan pismanlik gözyaslarina perde oluyordu adeta. Ellerini silecek niyetine kullansa da, bir türlü sonu gelmiyordu gözyasi yagmurunun. Iki saat kipirdamadan oturdugu kara mermerden, on yil öncesine, Asanin kollarinda oldugu ana kaydi zihni birden.