TÜKENDİ
Bugüne kadar haklarinda yüzlerce kitap yazilan ve inançlari, degerleri ve kodlariyla hergün bilinçli bir sekilde oynanmaya çalisilan Alevilerin “kendilerini bilmek” gibi temel bir haklari yok sayilmaktadir. Önyargili ve/veya politik olarak angaje olmus çogu arastirmacinin kitaplari ve söylemleriyle Aleviligin hizla eritilmeye, dönüstürülmeye çalisildiginin örneklerini görmek fazlasiyla mümkün. Aleviler kendilerini ifade edecek hemen hemen bütün mekanizmalardan yoksun bir sekilde inançlarini yasatma kavgasi vermektedirler. Ibadet etme olanaklari, yazili tarihleri, toplulugun hafizasina ait eserleri tahrip edilmis olan Alevilerin ellerinde bugün yalnizca sözlü kültürleri kalmistir. Bu kültür ise yine asimilasyonist politikalarin derin bir saldirisi altindadir. Halk bilimiyle uzun yillardir ugrasan Leyla Akgül’ün bu eseri Alevi toplumunun elinde kalan son degere önemli bir katkidir. Sözlü kültürün büyük ulu ozani Pir Sultan Abdal bugün daha fazla ve yeniden anlasilmak zorundadir. Alevi toplulugunun hakim hegemonya tarafindan içerisine “sizilamayan” ender degerlerinden olan bu ozanin anlasilmasina bir katki olan bu eser bir basvuru kaynagi olarak hakettigi yeri alacaktir.