Pınarbaşı İlçesinin Kayseri Beşeri Ve İktisadi Coğrafyası

Türkiye’de gelismisligin önemli göstergelerinden biri olan kent nüfus oraninin fazla olmasi veya fazlalastirilmasi nedeniyle Cumhuriyet tarihi boyunca fazlaca önemsenmistir. Kirsaldan kopan nüfusun kentlere yigilmasi ve sonuçta kentlerde iktisadi büyümeye paralel olmayan nüfus fazlaligi siyasi, sosyal ve iktisadi problemlerin yaninda mekânsal problemler ortaya çikmistir. Kirsal nüfusun azalmasina bagli olarak ise arazi kullaniminda ve mevcut kamusal hizmetlerinin sürdürülmesinde ortaya çikan problemler çogu zaman göz ardi edilmistir. Sonuçta kirsal mekâna olan bakis hem kentlerde hem de kirsalda artik olumsuz bir imaja sahiptir. Ayrica günümüzde dünya geneline hâkim olan hizli degisim ve dönüsüm sürecinde, kirsal yapi da önemli ölçüde etkilenmektedir. Mevcut karakteriyle kirsalligin hâkim oldugu Pinarbasi yüzölçümü bakimindan Kayseri’nin en büyük, Türkiye’nin 5. büyük ilçesidir. 1800’lü yillarin basina kadar genellikle mevsimlik yerlesmelerin oldugu bir arazi görünümündedir. Saha 19. yy.’a kadar mera-yayla alani olarak kullanildigindan önemli degisim yasanmamistir. 93 harbi sonrasi (1877-1878 Osmanli Rus Savasi) buraya iskân ettirilen Adige (Çerkez) halki ile sahadaki göçebelerin (Avsar) iskân ettirilmesiyle nüfus sayisinda önemli bir büyüme yasanmistir. Ilçe Sultan Aziz’in tahta çiktigi yil olan 1861’de, Sivas vilayetine bagli Aziziye ismiyle kurulmustur. 1945 yilina kadar göçlere ve idari sinir degisikliklerine ragmen ilçenin nüfusu 60 bine kadar ulasmistir. Ancak kentlere ve yurtdisina olan göçlerin etkisiyle nüfusu, günümüzde 25 binlere kadar gerilemistir. Pinarbasi uzunyaylasiyla, Zamanti nehriyle, alabaligiyla ve gözeleriyle ön plana çikmaktadir. Çalismada ilçenin dogal ortam özellikleri ile birlikte nüfusunda, yerlesme yapisinda ve iktisadi faaliyetlerindeki mevcut durumu ve degisimi degerlendirilmistir.