Paul Eluard Ve Nazım Hikmette Renklerin Dili

Nazim Hikmet ve Paul Eluard, kendi dönemlerinde ve kendi ülkelerinde, siire birçok yenilik getirmeyi basarmis iki devrimci sairdir. Yasama sevincinin ve direncinin simgesi olmus ve yürekleri hep “esitlik“, “kardeslik“ ve “özgürlük“ diye çarpmistir. Farkli cografyalarda yasamalarina karsin, insanlik ve onun gelecegi adina tek yürek olmus, ayni ülkü için yasamlari boyu büyük mücadele vermis ve benimsedikleri diyalektik materyalist görüsü yasam pratigine dönüstürmüs iki büyük sairdir Nazim Hikmet ve Paul Eluard. Onlari büyük kilan da bu materyalist yasam pratigi, bitmek tükenmek bilmeyen sonsuz degisim enerjileridir. Yasamlari boyunca hep yasami ve insanligi daha iyiye ve güzele talimak, var olan kosullari degistirmek ve dönüstürmek için çaba sarf etmislerdir. Siirlerini besleyen ve onlari “düsmanin inadina bir gün fazla yasatan“ hep bu inanç, insana ve yasama duyulan sonsuz sevgi ve güven olmustur. Nazim Hikmet, “May Edebiyat“ dergisinde çikan bir yazisinda Paul Eluard için söyle demektedir: “Tuhaf sey dogrusu, onun siirlerini okudugum zaman, sanki ayni seyler için düsünmüs, ayni seyleri yazmak istemisim kanisina variyorum. Nazim Hikmet’in bu sözleri, ortak duyarliliklara sahip olmanin ve tek yürek olmanin en güzel göstergesidir. (Arka Kapak)