TÜKENDİ
KAR, YALNIZLIK VE MAVINe kadar yalnizim.Canim sikiliyor.Kis gelse kari dinlesem diyorum da…Ben kar çocuguyumVe de köyümün bembeyaz renginde kaybolmaktiBenimkisi.Almayin sogugu, bütün sicaklar sizin olsun.Ve ben cam kenarinda Karin hüzünlü seslenisini özlüyorumSonra kaymak çocukça.Sevdalara tutunmak, hayati yeniden yasamakNe kadar yalnizim.Sopsoguk ve donuk hayat.Canim sikiliyor.Insanlar birer birer gidiyor Sonsuzluga diyorum da...