TÜKENDİ
Simbilên gênim, digihane serê siwarên hespan. Ce û nîsk, li ser hev tewiyabûn. Mêwên tirî, darên hêjîr, xox, sêv, behîv; her cure fêkî barê xwe qenc girtibûn.Riwê gundiyan ges, dilê wan xwes bû. Sûr simbêlên wan nedibirî.Parvekirin! Gelo tistekî ji parvekirinê xwestir heye? Tew tista ku tê parvekirin ked be; bidil û jidil be...