Osmanlı'nın Büyüme Sırları

Tarihteki insanimiz insana saygiliydi, çünkü insan olmanin ne anlama geldigini biliyordu.Birbirimizin hakkini-hukukunu bu anlayis içinde gözetiyor, bizimle ayni dini, ayni inanci, ayni milliyeti, ayni siyaseti,ayni kiyafeti paylasmayanlara karsi, yine bu anlayis içinde müsamahakâr olabiliyorduk. Çünkü kul oldugumuzu biliyorduk.Bizi efendilik makamina yücelten iste bu kulluk suuruydu. Osmanli'yi yönetenler de ayni suurun insanlariydilar.Yanlarinda, her türlü yanlistan onlari ikazlariyla koruyan hocalari vardi. Allah'in (cc) hükmünü dümdüz anlatir, sözlerini asla sakinmazlardi.Ruh olgunluguna böyle ulastilar... Bu sayede devletlerini hukuk devleti kavramiyla tanistirdilar. Fatih Sultan Mehmet'in, Vezir-i Âzam (Basbakan)Mahmud Pasa'ya sikâyeti meshurdur: "Bu Pire (Ak Semsüddin’e) hürmetim ihtiyarsizdir. Yaninda heyecanlanirim, ellerim titrer."Padisahlar hocalarina böyle derin bir saygi, ince bir endiseyle bagliydi. Tarihimiz bastan sona insanlik örnekleriyle doludur...Bu konuda zaman zaman o kadar ileri gidilmistir ki, Osmanli mülkünü gezmeye gelen Avrupali gezginlerin dudaklari uçuklamis, "Bu kadar da olmaz!" demek zorunda kalmislardir.Elinizdeki kitap; OsmanlI'daki bu dudak uçuklatacak yetisme tarzini anlatmaktadir.