Önce Dans Vardı Tanrılar Dünyasına Geçişin Büyülü Sanatı

Dans en ilkel biçimiyle insanlarin doga karsisindaki güçsüzlüklerini ifade etme biçimi, her seyi doganin akisina birakarak hareket etmeden hareket etmek olarak ortaya çikmistir. Bir baska ifadeyle gövdenin kendiligindenlesmis düzenli, ardisik, ritimli hareketler bütünüdür.Bu haliyle dans, bireyin ben olmaktan kurtulup tanrilar dünyasina geçisinin büyülü bir araci, en ilkel ve en evrensel bir ayinidir. Içerdigi olaganüstü estetik ve ritm onu bir sanata dönüstürmüstür. O baska tür ifade biçimlerinin henüz gelismedigi  dönemlerin çarpici ifade biçimidir.Danstaki ritm, zamanla siir ve müzigi de içine alacak, perde ve temposu belli araliklarla düzenlenmis bir hareket ve söz dizgesinin ortaya çikmasina neden olacaktir.Kan, uyusturucu, sarap ve müzik bireyi bu dünyadan koparmanin araçlari olarak bu dizgenin olmazsa olmazlariydi. Duygu ve düsüncelerin, hareketlerle ifade edilmesi olan dansin bizdeki büyülü izlerinin altinda türümüzün ilk ayin biçimi olmasinin yaninda, hiç bir dinin onu tahtindan indirmeye gücünün yetememis olmasi yatiyordu.Sonuç olarak, sanata dönüsmüs bir ayin olarak  ÖNCE  DANS  VARDI  ve var olmaya devam edecekti.”