TÜKENDİ
Ömrümü Çalan Ask, tek bir siirden olusan ve nehir gibi akip giden bir destan...(...)Biz emekçilere hep sus dedilerHer dalgasi yüregimizi kirarkenHerkes taniktir bu hayataSusmak içten akan gözyasidirDalgalar vurduça sabrimiziHaykirdik daha çok haykirdikYüregimize dagilan sorunlarDenizin suyu kendine çektigi gibiFirtinalar esliginde haykirdikYasiyoruz ince uzun bir yolda(...)Sen gözlerim içinde yürürkenAy susmus geceler sessiz kaldi(...)Kopar zincirleri engeller tanimadanKöz olsun gözbebeklerin kosup da€it alev alevHerkese günes batarken bize yeni do€musBu gece hasretin koynumda gül çiçek olsun(...)Çatlamis gökyüzü bulutlar üstüneNasirli eller zincirsiz kosuyorGünese dogru sonsuzluga kadar Yasamak istedigimiz hayat içinBir yangin tutusur yüreklerdenZincirleri kirip dagilir özgürlükSigmiyor bendine irmaklar tasar(...)