TÜKENDİ
Bir insan hayatinda kaç kere ölebilir ki? Üç? Bes? Yedi? Saymakla biter mi acaba? Âlemi gözüyle gördügünden ibaret sayanlar ve ona simsiki sarilanlar sadece bir kere ölüler. Çünkü göz onlarin ölümünü bir kere görür. Aslinda onlar bu dünyadan ayrilma korkusuyla kendi ruhlarini en basindan öldürdüler. Bir de bu âlemde gözüyle gördüklerine pek fazla itibar etmeyenler vardir ki, onlar her gün ölürler. Ölmeden önce ölürler. Atildiklari bu yeryüzünden, hapsedildikleri ten kafesinden her gün kaçmak isterler de basaramazlar. Onlarin yazgisidir ki vade dolana kadar bu kafeste mahkûm olmak. Iste bu mahkûmiyet her gün öldürür. Bu ölüm hali ise hayatinda sadece bir kere öleceklere göre bir delilik halidir. O sebeple size deli denmedikçe gerçek manada murat edilen insan olamazsiniz. Hey sen! Ne diye öfkelenip duruyorsun? Sikintilar içinde yüzüp durdugunu iddia ediyorsun. Ne güzel ki anlatabilecek dertlerin var. Peki hiç, bazi insanlarin anlatilamayacak derecede derin acilara sahip oldugunu düsündün mü? Cesaretin varsa mezarliklara git de ölülere sor. Ya da kibrini bir kenara birak da deliler konus. Seni delirtecek ve öldürecek derecede bir derdin yoksa su Rabb’ine küsüp durma oyununu bir kenara birak. Çünkü Rab küsenlerle degil ümit edenler ile beraber.