TÜKENDİ
en dar kafes sonsuzluktur siir onu insanlarla tanistirdi, onlari kaynastirdi öyle ki birlikte öldüler sevine sevine; ama yeni dostlar dayaniksiz çikti... onunla ölüp baskalariyla dirildiler o ise hep kendisiyle... böylece ruhu ona kaldi. hepsi için siir dizdi. elbet her biriyle tanismadi; kimine pencereden bakarken, kimine az da olsa suladigi çiçegine su verirken rastladi. sonsuz dirilisin öykülerini anlatti onlara; sevdiler bazilarini. az taniyorlar simdi onu siirlerden yalnizca. gariptir dökülen saçlarina hiç aldirmaz onlar... (Tanitim Bülteninden)