TÜKENDİ
“O sen misin ?“ Neme gerek yemini bastim: “Vallahi ben degilim Bünyamin!“ Sayfalari çevirdim, bir sarki tutturup : “Enginde yavas yavas Günün minesi soldu“ Sevdigim bir sarkidir, o kadar güzel bir sarkidir ki Bünyamin’in bir anlatisina, yazisina, öyküsüne, güzellemesine diyelim, baslik olmus. Çok az ise yarayan sag gözüme yardim eden sol göz ile fazla okuyunca harfler gökyüzüne çikip kavga eder oldu, bin h ayret bir sayfa, iki sayfa okuyup gidiyorum harika bir öykü, birakamiyorum, birakamiyorum. Öykü içinde öykü, candan bir anlatis ve yedi sayfaymis, su gibi içtim, duygulandim. Sonra sayfalari çevirdim, “O sen misin?“ O’nu ben de merak ediyordum. Sekizinci sayfanin sonuna gelmisim, tam deyimiyle, “ yutarcasina!“ Yine öykü içinde öykü, harika anlatimla... Bunlari ve nicelerini yazan, konusanim miydi, adi Bünyamin, soyadi Çelebi? Evet oydu, nasil mutlandim nasil anlatayim? Simdi nasil siddetle kinamayayim, bu güzel marifetini benden yillarca sakladigi için? Geçenlerde telefonda sordum “Ne yapiyorsun?“ “Yaziyorum...“ Ellerin, yüregin dert görmesin... Bagislandin...Fikret Otyam- Antalya 15.Ocak.2011 (Tanitim Bülteninden)