Ayrilik, aci, gözyasi, hüzün, yalnizlik, susmak daima susmak... Hayatin gerçek yüzüyle karsilasmamak için degil mi bütün kaçislarim? Hem de bir gözyasi medeniyetinin varisi oldugumu unutarak...Bir damla gözyasimdan bir pencere açabilsem karanliga; zirveyi derinliklerde, mutlulugu hüzünde yakalayacagim. Gecenin en koyu karanliga ulastigi saatlerde günesi dogusunu izleyecek, yalnizligimla hürriyeti tadacak, suskunlugumla isyan edecegim.