Nevirdaim

Sakaklarina tesne gözleriyle
Bakiyor yüzüme parmaklari ucunda
Algisinin dehlizlerinde karanfil
Kokuyor ayalari ve boynu kaderin
Gözü bagli yolcular sonlariyla
Hatirlanir baskalarinin zihninde
Canlanir yerden yüksege pek çok ölü
Ucundan tutmana yardim eder çiçegin
Günes simdi yaklasir disleriyle
Yaslanmis kürek dolusu topraga
Ahrazin gözünden bir yas damlar
Sonra hüzne bogar alnindaki kesigin