TÜKENDİ
Zaman; bazen kederli, bazen mutlu, bazen günesli, bazen de bulutlu akip gidiyor, günler aylari, aylar yillari kovaliyordu. Bizler her yeni güne yeni bir seylerin umudu ile uyaniyor, günün mesgulieytine dalip gidiyorduk. Umutlar hiç tükenmiyordu. Insan umutsuz ve hayalsiz yasar mi? Gelecek günlerin beklentisini bunlarla süsleyip, bunlarla beslemese yasamdan tat alabilir mi hiç?