TÜKENDİ
"Durulmayacagimizi bile bile sigindik birbirimize çünkü artik ask ta kirlangiç firtinalari gibi ölümcül geliyordu bize" Bu paragraflar bildigimiz paragraflardan degil. Özgür Özgün bizi sasirtmaya devam ediyor. Yine farkli bir dünya, yine farkli bir ifade biçimi…Özgün, paragrafla iliskisini sadece akademik düzeyde kurmuyor. Kelimelerin içinde gezinecek kadar içerden davraniyor. Hatta bununla da yetinmiyor; okurun elinden tutup bu essiz serüvene ortak ediyor. Onun algisi hep açik, dünyayi bir kuleden izlemiyor. Barikat tanimadan dünyayi hissettigini bize de hissettiriyor. Bunu da düssellik içinde yogurabiliyor. Bazen kendinizi bir salincakta hissediyorsunuz. Bazen de rüzgârlar çarpiyor yüzünüze.