Turgay’ın şiirleriyle 1970’lerde dergilerde tanışmış, onu 1981’de yayımladığı ilk şiir kitabıyla, Karda Işıltılar’la şair olarak kabullenmiştim. Gürültülü, karmaşık bir şiir dilinin egemenliğinde sürüp giden bir ortamda duru sesiyle dikkatimi çekmişti. Genç şairlerin büyük çoğunluğu ‘aynı şiir’i yazarken, Turgay kendi özgün kişiliğiyle belirmeye başlayan birkaç sanatçıdan biriydi. O duru sesini hep korudu, yalınlık uğruna yavanlaşmadı, şiirine yeni incelikler kazandırdı
Ülkü Tamer
Turgay’ın şiirlerinde her zaman bir dünya yargıcını sezinlemişimdir. (…) Sanki sözcük ekonomisi, insanı, aşkı, güzeli, iyiyi, doğruyu yadsıyan her durumu yargılama üzerine kurulmuş.
Vecihi Timuroğlu