Nazlı Eray Bir Okuma Denemesi

Nazli Eray’in kurmaca-anlatilarinda kullandigi teknigi, rüyalarin isleyisi ile büyük bir benzerlik gösterdigi için rüya formu olarak adlandirdik. Sanatçinin neden böyle bir biçimlendirmeye gerek duydugu, daha dogrusu anlatisinin içeriginin onu neden böyle bir biçimlendirmeye sürükledigi de son derece önemliydi. Ben kimim? arayisinin yaninda sonsuz bir özgürlük içinde kendini tanima, kendi gerçegini bulma arzusu ile yazar, bilincin gürültülerine kulaklarini tikayarak bilinçdisi bir akisa birakir kendini. Eray’da bu arayis, daha çok kendine dönük bir arayistir. Böyle bir yazma tarzinin bir kaçis oldugu ileri sürülebilir. Dünyadan, insanlardan kaçis. Ancak yazarin birebir kendi yasantilarindan, anilarindan, izlenimlerinden olustugu için otobiyografik yönü olan öykü ve romanlarinin içerigi incelenirse, baska insanlarin, baska hayatlarin bu yazilarda bütün canliligiyla yer aldigi görülür. Kaçis degil, tam tersine o kadar önemsenen hayatla uzlasma ve insanlarla arasinda bir köprü kurma isteginin güçlü bir biçimde var oldugunu sezeriz. Bu nedenle okura açildiginda yazarin iç enerjisi paylasilan bir enerji olur. Eray’in eserine sanat niteligi veren, esas bu enerjinin iletisimidir. (Tanitim Yazisindan)