Seyh Senûsî, bu kitabinda dinî muhafaza ve tecdidiyetini korumakta en büyük etken olan ictihadin dogru mânâsini ve gerçegini ser’î ölçülerle beyan etmis, sartlarini siralamistir. Ictihad kapisinin kapandigini söyleyenlere karsi geçmisten, yakin tarihten günümüze kadar örnekler sergileyerek bunun aksini ve kiyamete kadar ictihadin devam edecegini savunmustur. Ayrica, âlimler arasinda ihtilafin söz konusu oldugu ictihadin bölünüp bölünmeme olayina genis yer vererek, bu meselenin mahiyetini açikladiktan sonra ictihadin bölünmesini söyleyen görüsü kabul etmistir.
Ictihadin ardindan ümmetin Kitap ve sünnetten uzaklasmasinda, en büyük sebep görülen taklid olayinin gerçegini de açiklayarak körü körüne taklid etmenin dinle hiç bagdasmadigini ve asla ilim sayilmayan taklidin dinde yeri olmadigini ileri sürmüstür. Dinî bilgisi olan ve dogrudan Kitap ve sünnete müracaat edebilen ancak halen baskasini taklid etmekte ve delilleri terk etmekte olan âlimleri ise elestirmistir.
Ictihadin ardindan ümmetin Kitap ve sünnetten uzaklasmasinda, en büyük sebep görülen taklid olayinin gerçegini de açiklayarak körü körüne taklid etmenin dinle hiç bagdasmadigini ve asla ilim sayilmayan taklidin dinde yeri olmadigini ileri sürmüstür. Dinî bilgisi olan ve dogrudan Kitap ve sünnete müracaat edebilen ancak halen baskasini taklid etmekte ve delilleri terk etmekte olan âlimleri ise elestirmistir.