Mutlu Sonsuzluk

Kizim dokuz yasindaydi kanser teshisi koyuldugunda. Ne kadar da hayat doluydu oysa. O daha küçücük bir çocuktu ve bu hastaliga yakalanmayi hak etmemisti. Bunca tedavi, bunca kosusturmaca, Iste kaybettik onu… Bir kus gibi uçtu gitti.En sevdigim, canimin parçasi, biricik kizim bir daha dönmemek üzere sonsuz yolculuga çikarken, bir sey yapamamanin ve çaresizligin ne kadar aci verdigini yasayan bilir ancak.?Hep iyi olacagini söylemisti doktorlar ona. Biz de hissettirmemek için özen gösterdik. Ama ölecegini biliyordu yavrucak. O yüzden bana “ Üzülme, nasil olsa bir daha dünyaya gelirim anne” demisti.