Ben oyun oynamayi bilmiyorum Zuhal... Çünkü, günesten, bahçeden ve senin sicagindan korkan bir çocugum ben. Basimda berbat bir dünya dönüyor ve bu dünyayi kim durduracak bilmiyorum. Sehrin gürültüsü basimi helezonik mengenelerde sikiyor. Basimin üstünden hayirsiz bir serçe geçiyor. Kanatlari korkunç ugultularla inip kalkiyor. Yüzümün nasil eksidigini görüyor musun? Serçenin gagasinin zulmünden nasil kaçacagimi da bilmiyorum. Ben hiçbir sey bilmeyen bir çocugum Zuhal, bana soru sorma...- Bu hal nereye varacak öyleyse?