Bekir, yagmurlu günleri pek sevmezdi. Kaldirim taslarinin gevsekligine biriken yagmur sulari, özenle ütüledigi pantolonuna siçrayinca sinirinden kuduracakti. ‘Benim basima gelenler pismis tavugun basina gelmez!’ diye kendi kendine her sabahki gibi söylendi. Kurtulusunun nerede oldugunu kestiremedi. Katya’nin içkiden etrafi dagitmasi karsisinda ne yapmasi gerektigini de bilmiyordu. Ayriligin da artik en kestirme yol olacaginda karar kildi.