Modernizm Sürecinde Antipedagoji Ve Kritik

Insanin bütün faaliyeti ve davranislari, yapip-etmeleri bir düsünce mahsulüdür. Düsünce ürünü olmayan, suur alani içinde yer almayan bir davranis insan olmanin geregi degil, ya askin varlik alaninin ya da hayvani sahanin faaliyeti olarak görülmelidir.
Yüzyillarin birikimi olan egitim ve/veya pedagoji sonu görülmeyen bir hedefe yönelmek degil tasavvur edilen, hesaplanip tasarlanan, gelecegi bugünden yasamak gayretinden baska bir sey degildir. Gelecek adina bugünden karar vermek, hatta kisinin yasayamayacagi fakat yasayacaklar adina karar vermek demektir. Böyle bir durum elbette daima itirazlarla karsilasacaktir.
(Önsöz’den)