Mike,ben Ve Max Ernst Sıradışı Bir Aşk Hikayesi

Bir sey olmaliydi, bu gerçekdisi geceye yakisan bir sey. Odasina girdigi anda da oldu bu. Isik yanmiyordu, yalnizca perdenin araligindan süzülen ayisigi, mavi mavi isildiyordu.Orada biri oturuyordu. Çalisma masasinda. Lucinda’nin hapsirmasiyla basini geriye çevirdi. Kocaman açilmis gözlerle bir süre birbirlerine baktilar. Masadaki figürün yüzü, gerçek bir yüz degildi. Iki gözü olan büyük, oval, mavi bir bir dügmeydi bu yüz.Sensin...diye mirildandi Lucinda.Dügme yüzlü figür basini salladi. Güzel bahçivan kadin, dedi, çok dogal bir sey söylermiscesine. Gelecegimi biliyordun. Lucinda için ressam Max Ernst’in resimleri arasinda geçecek serüven dolu bir yolculuk baslamisti artik. Yol uzun ve tehlikeliydi, çoktandir kayip olan bir resmin bulunmasi da bu oyunun bir parçasiydi.