19. yüzyil popüler romancilarindan olan Mehmed Vecihî’nin 1893'te kaleme aldigi, 1896’da Ikdam gazetesinde tefrika edilen romani Mihr-i Dil, anne ve babasinin ölümü üzerine bir konaga besleme olarak dahil olan Mihr-i Dil ve zengin bir ailenin oglu olan Adni arasindaki trajik asktan hareketle toplumdaki önemli meselelerden olan esaret kurumu ve görücü usulü evliligi tenkit eden ve 19. yüzyil Osmanli konak hayatina ayna tutan bir eserdir.