TÜKENDİ
Migrenim beni o kadar üzmüs, fakat buna karsilik o kadar sik benimle birlikte olmustur ki, tipki diger istirap veren seylere alisilmasi ve (söylemeye dilim varmiyor ama) sonunda maalesef kaniksanmasi gibi ben de migrenime alistim. Hatta gün oldu ona siir bile yazdim. Tipki insanin zalim bir kocaya alismasi, ya da beraber yasadigi kötü bir yakininin (anne, baba, kardes) davranislarini hos görmesi ve en nihayetinde rahatsiz olmamasi ve hatta -ne yazik ki- onu benimsemesi gibi migrenimi kabullendim. Çünkü baska seçenegim yoktu. Simdilerde buna “ögrenilmis çaresizlik” deniyor. Bu kitapta yillardir yaptigim mücadelemi paylasmak istedim...