Meyhaneci Şahap

Dostoyevski: Hayatimizda en yüce, en güçlü ve faydali dayanagimiz, ana baba evinden kalma hatiralarimizdir, diyor. Bugüne degin 13 kitap yazdim, çogu arastirma türü ama bu türlerin içinde en çok öykü yazmayi sevdim. Öykülerimde kendimi buldum, yazmanin tadina öykülerde ulasabildim. Ne zaman bir öykü düsünsem, öykü kurgulayip yazsam, kendimle barisik olurum. Öykü yazarligi bana, insanlara, dünyaya ve dogaya bir sanatçi gibi bakmami ögretti.
Betimleme, sözcüklerle resim yapmaktir deriz ya benim öykülerim de fotografta kalanlari dillendirmek, yasanmis olaylari kurgulayarak genç kusaklara aktarmaktir. Bu öyküleri okurken çogunlukla Ege ve Aydin yöresindeki yasanmisliklari, gelenek ve göreneklerimizin kokusunu da duyumsayacaksiniz. Kupkuru bir kurgudan öte insanlarla konusarak yasadiklarimi, tanidiklarimi, sorumluluk duyarak duygu ve düsünceleri içtenlikle yansitmaya çalistim. Eregim, gençlerin tarihi derinliklerle bag kurmasini saglamak, hümanist düsüncelerle insan ve doga sevgisini yayginlastirmak.
Nazilli’nin Meyhaneci Sahap’indan, Gidi Gidi Treninden, Alamutlu Rum kizinin ölümsüz askindan ve pek çok yasanmis olaylarindan izler bulacaksiniz. Okurken bazen aglayip bazen de gülümseyerek benim yazarken yasadigim duygulari ortak olacak, tarihin derinliklerinden kopup gelen seslerle bulusacaksiniz