Mevsimsiz Aşklar Ve Tanrısal Satrançlar

Uzandigi yerden dogruldu. Etrafina bakti. Sabahin ilk saatleri olmasina ragmen, Günes, Bati yönündeydi. Saatini kontrol etti. Dijital saati, 07:58’i göstermekteydi. Tüm bedenini bir ürperti kapladi. Aman Allah’im! Yoksa, yoksa… Vakti geldi mi! Ufukta belli belirsiz bir hareketlilik oldu. Bir bulut yigini dalga hareketi yaparak büyüdü. Rengi alev kizili ve katman katman olan bir bulut yigini… Birbirine geçen halkalara dönüstü. Halkalarin kenarlari, koyu mor motiflerle bezeliydi. En dista bulunan halkadan kopan bir parça asagi dogru yuvarlanip, bir tepecigin üzerine düstü. Bulut parçasi, tepecigi biçak gibi yardi… Tepecigin yarilmasi ile topraktan sapsari bir isik huzmesi fiskirdi. Ortaligi renk cümbüsüne çevirdi. Isiklarin arasindan devasa bir buz kütlesi belirdi. Buz, etrafina serinlik yerine, yakici bir sicaklik yaydi. Kütlenin üzerinde bir rakam yaziliydi: “77”Ince Kapak: