Rus düzyazi gelenegine Puskin’le birlikte önemli ölçüde yön veren “ilk büyükler“ içinde apayri yeri bulunan Nikolay Vasilyeviç Gogol (1809-1852) sadece Dostoyevski gibi, kendisinden hemen bir kusak sonraki yazarlari etkilemekle kalmamis, ayni etkiyi üç dört kusak sonraki (örnegin Andrey Bely gibi) yazarlar üstünde de sürdürebilmis, Rus edebiyati devlerindendir. Onun, özellikle “Ölü Canlar“da açikça görülen, yasam karsisindaki olumsuz tutumu, (biraz da, çagdasi büyük Rus edebiyat elestirmeni V.G. Belinsky’nin etkisiyle) pek çok Rus yazari tarafindan benimsenmistir. Oysa, elinizdeki “Mayis Gecesi“, tipki bu güzel hikayenin yer aldigi ’Çiftlik Geceleri’nin Birinci Bölümündeki öbür hikayeleri gibi ’idilik’ bir nitelik tasir. Bu hikayenin romantik kahramanlari Galya ile Levko nasil idealize edilmis tiplerse, bunlarin mitolojik betimlemelerle süslü Ukrayna geceleri fonu üzerinde oturtulan asklari da, yine idealize edilmis bir asktir. (Arka Kapak)