Masa Tenisçisinin Güncesi Ya Da Savaşçının Yolu

Sevdiklerimi kaybetmekten korkuyorum, sevdiklerimi elden yitirdikçe küçülüyorum, irademin güçlenmesi, hüznümün büyümesine engel olmuyor.Akil hastanesine girmeden önceki gece ne yaptigini anlatmak istiyordu. Dinlemek; egilmek belki de, alçak tavanli bir evde yasamak ya da yikanmak, kim bilir belki de anlatmak.Tamamlanma ölümdür. Somun civataya sikica kenetlendiginde, kiliç kanla birlikte kina girdiginde, tohumun verdigi çiçek yapraklarini döktügünde…Çölde günes dogdugunda insanlar gölgelere tapar.Ince kumun yavas yavas tüm gövdelere hâkim olacagi düsünülür.Derenin akisindaki sarkiyi degistirmek istersen taslarin yerini degistir, sesler degisecek ve her nota birer tasa dönüsecek sakuralarin altinda. Yage adinda bir bitkiyi arayan hayalperest, gündogumunda bitkiyi yemis, alti saat bedeninin disinda oldugu söylenir. Bunu okuyunca bizim Izmirliler yeni açilan parktaki Meksika kaktüsünü dibinden kesip, sonra da bir kilifa sokup eve getirmisler. Kaynatip içmisler suyundan, ölümü bekledik iki gün boyunca dediler. Sinirlar sivridir; öç alan kiliç kadar keskin, ittifak pürüzsüzdür; durgun su gibi sakin.Geri dönüs yoluna ister istemez girer her yolcu, hem ileri hem geri giderek tamamlar çemberi. Zil çalar ve siniflarina kosturur ögrenciler, naralar atarak düsmana at süren savasçilar, ögrenirler ölümü; ya sefkatle içirilmis zehirle ya da acimadan dograyan bir kiliçla! Dinleyen oldugunda, sarki yuvasina ulasmis olur.