TÜKENDİ
A: Kendine güven, yalnizliga güven,K: yalnizlik hiç gitmez degil mi?A: bence de, paylasalim mi? K: paylasiyoruz zaten.Bilmiyordu kadin o ana kadar bildigi anlamda olmadigini bu kelimelerin,Ve sorguluyordu artik bildigi tüm gerçekleri.Hiç düsünmemisti terkedilecegini ve yalnizliga alistirilmak için kuruldugunu her cümlenin.Peki ya paylasilir miydi yalnizlik?Ve kaç kisi sigabiliyordu bir yalnizliga?Ya da kimin yoklugu yalnizlastirirdi insani?Her siir bir hayat öyküsüdür aslinda,Bazilari çok kisadir okkali iki satir yeter anlatmaya,Bazilari ise satirlar sürer yazmasi, ne yazsan anlatmak yetmez o hayati.Ve her hayat bir baska hayattan bir parça tasir içinde aslinda,Siz de bir yalnizlik paylasmak isterseniz,Ya da hayatinizda bir parçanin eksik oldugunu hissediyorsaniz,Aralayin sayfalarimi.Kim bilir belki bu satirlardan birilerinin arasina,Bir kelimeye,Bir cümleye,Bir virgülden sonrasina,Bir noktadan öncesine saklanmistir kaybedip de aradiginiz,Arayip da bulamadiginiz o küçücük ama büyük parça…